AFFETMEK !!!

Affetmek nasıl bir eylemdir ??

Öncesinde ve anında sonsuz mutluluk veren, sonrasındaysa; çoğunlukla hüsrana boğan, saçma ama bir o kadar gerekli bir eylemdir…nedenlerini genellikle içimizde barındıran, aslında kendi devamlılığımızı sağlayan bir eylemdir…yani daha çok kendi istediğimiz yolda gitmemizi meşrulaştırabilmek için, engelleri görmezden gelmek değil midir ?

Ee tabii hayatta öncelik bizim ya :) önceliğimizi bencilleştirmemek için karşı tarafa bir lütuf gibi sunduğumuz bir eylem değil midir affetmek ? Güzel bir uyku çekebilmek, belki de yerlere düşmüş egomuzu biraz toparlayabilmek, şu muhteşem vicdanımızın çığlıklarını susturabilmek adına sığındığımız bir eylem…

Tabii ki şu an affedenler benden nefret ederken, affedilenler bir nebze galeyana gelebilir :) hadi kabul edelim; iki taraflı bu eylem aslında çoğunlukla bencilce, kibirle ilerlemez mi ? Affedenin genellikle şartları olacaktır ve siz affedilmeye o kadar muhtaçsınızdır ki; affedildiğiniz konunun nedenleri ve affedilme şartları hiç gözünüze gözükmeyecektir. Yeter ki affedileyim de, suç benden gitsin de sonra herşey olacağına varır :) En kestirme, en kolay ve en sık başvurulan çözüm. Bahsettiğim sonundaki hüsran buradan geliyor işte :)

Neden bu kadar güzel bir eylem, bu denli basite alınır ki ? Düşünmem lazım…bana biraz zaman tanı…unutmaya çalışacağım… hadi ordannn :) zaten en başta, yaptığım hatayı sindirebilecek olsan; sen affetmesi, ben se affedilmesi gereken ezik yerde olmazdık J terazinin kefelerinde eşit yerlerde olurduk ve nedenleri konuşuyor olurduk. Nasıl çözümleyebileceğimizi tartışır, bununla yaşayabilir miyiz onu anlamaya çalışırdık.. çünkü ben hata yaptıysam ve karşılıklı bir ilişkiden söz ediyorsak tek başıma yapmış olamam. Haa parantez içinde gerçekten hatalardan bahsediyorum :) yani iki tarafı da mutsuz eden hatalardan :) işin içinde iki taraftan birinin zevk alması ve süreklilik arz etmesi  durumu söz konusuysa ortam çöp kokuyor demektir. Buradaki durumdan ne kastettiğimi herkes anlamıştır herhalde :)

Aslında yazıyı aklımda kurgularken, farklı cümleler ve konular vardı nasıl buralara geldim anlamadım ama, bu araya sıkıştırmadan edemeyeceğim :) Misal; biz balık burçları – evet yalnız hissetmemek için, kendimi bir gruba dahil ediyorum, bu da en sevdiğim grup – hep affettiğimizi sanırız ama bizi öyle bir punduna getirirler ki; bir bakarız kendimiz özür dileyen taraftayız :) Bundan olsa gerek, bizi çoğunlukla alık burcu diye nitelendirmeleri :) Amaaan siz öyle bilin, biz başka türlü mutlu olamayız, gece uyuyamayız. Sanırım acı çekmek bizim doğamızda var ama asla unutmayın ki; acıyla en güzel de biz başederiz, yani sakın ola melankolik, duygusal bir işin altından kalkamayan insanlar olarak algılamayın. Bizim kadar huzurla uyuyan ( tabii biraz geç uykuya geçişimiz olabilir, ki biz ağlayarak uyku getirmeyi sizden öğrenecek değiliz :)) insanlardan melankoli değil, doğru yaklaşmayı bilirseniz inanılmaz bir eğlence ve keyif potansiyeli çıkarabilirsiniz. Biz yalnızken çok eğleniriz mesela J Sizin dahil olabilmeniz önemli :) :) :)

Bu konuya, yani balık burçları ve affetme konusuna başka yazımda yer vermeye karar verdim. Fazla derin ve keyifli olacağını farkediyorum çünkü :) İlk yazıyı da bu kadar uzatmak olmaz herhalde…

Velhasıl, affedilecek bir gerçek hata varsa, zaten en baştan içten içe affediyorsunuzdur. Maalesef gerisi zevk almaya, işkence etmeye, iyi ihtimalle bir daha yapmamasını garantileme çabalarına girecektir :) yani beni ya hemen affet ya da bırak gideyim. Süründürme !!! çünkü süründüreceğin her an için sonrasında senden nefret edeceğim ve bu durumu ne kadar abartırsan maalesef bir gün sen özür dileyen konumuna düşeceksin !!! İlahi adalete sonsuz inanır ve güvenirim, tecrübeyle sabitlediğim birkaç olay var, yakalayamadıklarım olabilir, yakalayacaklarımı da sabırsızlıkla bekliyorum :)

Kaldı ki; bahsi geçen gerçek hatalar, kaybetme korkusu gütmeyen bir acı verir insana.. yani sonuç kaybetmek olabilir karşınızdaki insanı, bunu kabullenmişsinizdir artık. Çektiğiniz acı, bunu gerçekten yapmamış olmayı diletir size…yani koskocaman gerçek bir keşke dedirtir…işte karşınızdaki insanın böylesine keşkesiyle karşı karşıyaysanız ve kaybetmek istemiyorsanız, en baştan içten içe affetmişsinizdir zaten. Affedin de zaten, bir ilişkiyi kaybetmek de iki kişiliktir çünkü…            

                                                                                              ÇİİDEM